ARCHIWUM AKTUALNOŚCI 2009

Świąt wypełnionych
radością i miłością,
niosących spokój i odpoczynek,
Nowego Roku
spełniającego wszelkie marzenia,
pełnego optymizmu, wiary, szczęścia i powodzenia.

Życzy

Dyrekcja i Pracownicy
Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu

Muzeum odda w dobre ręce 8 pięknych 2 miesięcznych szczeniąt.
Informacje można uzyskać pod numerem tel. 86 277 13 28

Ciechanowiecki Konkurs Gry na Instrumentach Pasterskich

   Historia Konkursu sięga 1974 roku, kiedy to był w Ciechanowcu w Muzeum Rolnictwa im ks. Krzysztofa Kluka profesor Sverlen Noven z Instytutu Etnologii Europejskiej Uniwersytetu w Lund w Szwecji. Podczas tej wizyty prof. Noven, muzykolog, zachwycił się sfatygowaną trąbą drewnianą, ligawką, którą Dyrektor Muzeum mgr Kazimierz Uszyński znalazł na wiejskim strychu.
   Profesor Noven twierdził, że ligawka którą ogląda jest konstrukcyjnie najstarszym instrumentem muzycznym jaki udało mu się znaleźć. Zainspirowany tymi uwagami Dyrektor Kazimierz Uszyński zaproponował, aby kierowane przez niego Muzeum zorganizowało w 1974 roku lokalny konkurs gry na ligawce.
   Ligawka to jeden z najstarszych instrumentów w naszym kraju. Pierwotnie był to instrument myśliwski, później pasterski. Wykorzystywano go do grania podczas Adwentu. Pierwsze wzmianki pisane o ligawce można znaleźć w pracach księdza Krzysztofa Kluka.
   W książce „O roślinach ...” z 1778 roku znajduje się następujące zdanie: „Ligawki w które pastuchy trąbią; osowe, wierzbowe”.
   O ligawce jako instrumencie pasterskim pisze Oskar Kolberg: „Z początkiem wiosny pasterz wygania bydło na powierzone mu pastwisko. Do nawoływania bydła służy ligawka. Ligawka ów flet mazowieckich pasterzy osobliwie tych co nocną porą pasące się robocze konie i woły strzegą przed żarłocznością drapieżnego wilka; jest to długa na dwa lub trzy łokcie trąba, pospolicie łukowato zagięta, z drzewa za pomocą toporka i cyganka wystrugana, zwykle z dwóch połówek dla łatwiejszego wewnątrz wyżłobienia złożona, na spokoju pakiem zalana, chrapliwym głosem przeraźliwie razi uszy, z bliska; z odległości zaś dochodzące uszu naszych, ton jej jest, jak powiedziano, wieczorną modlitwą pasterzy, trwożącą drapieżnego zwierza, a polecająca Bogu straż i opiekę dobytku ubogiego wieśniaka”.
   W „Encyklopedii Staropolskiej” Zygmunta Glogera pod hasłem „ligawka, legawka” znajdujemy następujące wyjaśnienie; „ Wielka drewniana trąba, instrument muzyczny wiejski, pod gołym niebem tylko używany, może najstarszy z narzędzi muzycznych w Polsce. Arab Al-Behri, piszący o Polsce i Słowianach w wieku X-XI tak się wyraża o ich muzyce: „Mają różne instrumenta ze strunami i dęte, mają instrument dęty, którego długość przechodzi 2 łokcie”. Była to niewątpliwie ligawka. Ligawka dzisiejsza, długa na kilka stóp, czasem prosta, częściej nieco łukowata, w szerszym końcu kilka cali średnicy mająca, w węższym do ust zakończona krótkim lejkiem. Głos jej przenikliwy, podobny nieco do tonu oboja, lub ostrzejszy i znacznie silniejszy. Nazwa ligawka pochodzi od legania, czyli opierania jej (zwykle na płocie) podczas trąbienia. Właściwa bowiem ligawka 2 do 3 łokci długa, jest zbyt ciężką, aby grać na niej swobodnie bez oparcia (...). Na Mazowszu i Podlasiu w każdej wsi miewano po kilka ligawek i dotąd niektórzy mają. W lasach nawoływano niemi bydło, a przy domu grano codziennie cały adwent, dobywając uroczyste tony g, c, e, g, c, a, g, c, itp. Dla przypomnienia Sądu Ostatecznego, do którego pobudkę zatrąbił światu archanioł. Głos ligawki w cichy i pogodny wieczór zimowy, podczas adwentu, słyszeć można w odległości półmilowej”.
   Od początku XIX wieku możemy śledzić na Podlasiu i Mazowszu związek gry na ligawce z okresem Adwentu. Szczególnie ważna jest tu informacja Zygmunta Glogera o zmarłym w 1838 r. arcybiskupie warszawskim Stanisławie Choromańskim, który był miłośnikiem „poetyckiego zwyczaju” gry na ligawce w Adwencie i polecał młodzieży parafialnej w Zambrowie (gdy był tam proboszczem) w czasie pasterki grać na tych instrumentach.
   Oskar Kolberg o ligawce jako instrumencie obrzędowym pisze: „Ligawki duże oprócz dawania sygnałów pasterskich na bydło, ostrzegania przed dzikimi zwierzętami na całym Podlasiu służyły także do otrąbywania Adwentu, były jakby symbolem trąby Archanioła, mającego zwiastować światu rychłe przyjście Zbawiciela. Podczas Adwentu lud wiejski co niedziela o godz. 4-tej rano wchodzi do Kościoła na roraty tak, że ledwie jedna osoba pozostaje w chacie na straży. Poprzez cały Adwent natomiast około godziny ósmej z wieczora wygrywają swe melodie parobcy na ligawkach wyrobionych z wierzbowego lub lipowego drzewa, rozłupanego a następnie wyżłobionego wewnątrz, wreszcie złożonego znów i oklejonego słomą. Nabitą jest ona obrączkami drewnianymi i ma z końca węższego bączek do zadęcia, chcąc mieć odgłos jej donośnym i przyjemnym kładą ligawkę w krypie do pojenia bydła i zamrażają. W czasie rorat przychodzą niektórzy z tymi ligawkami do Kościoła i grają na nich podczas Podniesienia i przy Mszy Świętej”.
   Natomiast Stanisław Dworakowski, etnograf z okresu międzywojennego, podaje:
„z miejscowych zwyczajów ludowych, które charakteryzują okres poprzedzający Boże Narodzenie, należy wymienić przede wszystkim grę na ligawkach.
   Uprawiali ją dawniej starsi chłopcy, nie wszyscy jednak. Zwykle było we wsi kilku zaledwie takich, którzy umieli jako tako zagrać, a paru, który grali dobrze. Do gry na ligawce trzeba bowiem obok umiejętności mieć, zdrowe, mocne płuca, zdolne do długiego i silnego wydechu. W przeciwnym razie zamiast czystych, pięknych dźwięków rozlegnie się tylko chropanie, zduszone „bekanie”, nie utrzymane we właściwej tonacji i pozbawione długiego, smętnego zawodzenia, które kończy każdą strofę charakterystycznej melodii ligawkowej.
   Najwłaściwszą porą do grania był wieczór. Można było słyszeć nie tylko mistrzów miejscowych, ale i okolicznych. Wieś wsi podawała melodię, która to wzbijała się ku niebu, to zapadała w głuche milczenie jesiennej nocy”.
   Granie na ligawce przetrwało na wsi północnego Podlasia i południowo-wschodniego Mazowsza do II-giej wojny światowej. W czasie okupacji Niemcy zakazali posiadania i grania na ligawkach, obawiając się przekazywania umownych sygnałów przez podziemie. Po wojnie obyczaj grania na ligawkach zanikł prawie całkowicie.
   Na pierwszy konkurs gry w Muzeum w Ciechanowcu w 1974 roku zgłosiło się po usilnych poszukiwaniach zaledwie sześciu wykonawców. Z czasem ich ilość zaczęła rosnąć między innymi dzięki wprowadzeniu do Konkursu od 1978 roku kategorii dzieci. Rozpiętość wieku uczestników Konkursu waha się od 3 lat (1997 r. - Kamila Kamińska z Ciechanowca) do 86 lat (1982 r. – Piotr Wojtkowski z Wojtkowic Starych, gm. Ciechanowiec). Początkowy Konkurs o zasięgu regionalnym został w 1980 roku przekształcony w Ogólnopolski Konkurs Gry na Instrumentach Pasterskich. Od tegoż roku uczestniczą w Konkursie górale grający na trombitach. Początkowo byli to górale z Beskidu Śląskiego, a od 1987 roku dołączyli również górale z Podhala i Pienin. Od 1987 roku do Ciechanowca przyjeżdżają także Kaszubi z okolic Kartuz grający na bazunach i rogu.
   Trombita jest to góralski instrument pasterski. Wykonana z drewna świerkowego, ma długość dochodzącą do 3,5 metra. Wydawany przez nią dźwięk jest bardziej wyrazisty niż dźwięk ligawki. Echo trombity podczas gry w górach roznosi się na kilka kilometrów. Na trombitach grali górale z Podhala, w okolicach Żywca oraz w Beskidzie Śląskim. Obecnie w Polsce na trombicie gra zaledwie kilkadziesiąt osób.
   Bazuna jest instrumentem rybaków z Kaszub. Wykonana z drewna topolowego, świerkowego lub sosnowego, ma długość nie przekraczającą 2 metrów i jest znacznie cieńsza od ligawki, czy trombity. Była kiedyś używana do wydawania sygnałów z łodzi lub brzegu, gdy na morzu była mgła. Obecnie w Polsce na bazunie gra nie więcej niż kilkanaście osób.
   Od 1994 roku z inicjatywy dyrektora Uszyńskiego Konkurs został rozszerzony na inne (poza drewnianymi trąbami) instrumenty pasterskie, takie jak: okaryny, fujarki pasterskie, skrzypce „złubcoki”, flety, piszczałki, rogi, kozy, a nawet egzotyczny instrument australijskich Aborygenów – digderidoo.
   Każdego roku w Konkursie bierze udział około 100 wykonawców z Podlasia, Mazowsza, Kurpi, Podhala, Beskidu Śląskiego, Żywiecczyzny, Kaszub i Wielkopolski. Dzięki Konkursowi odżyło kilka ośrodków wytwarzających dawne instrumenty pasterskie. Zmarły w 1999 roku Antoni Łempicki z Łempic w gminie Ciechanowiec – wieloletni uczestnik Konkursu i wykonawca kilkuset ligawek, właśnie za wykonywanie ligawek w 1988 roku otrzymał nagrodę im. Oskara Kolberga.
   Impreza cieszy się bardzo dużym zainteresowaniem mediów co powoduje, że staje się coraz bardziej znana w kraju. Konkurs w roku 1998 otrzymał wyróżnienie w ramach „Najciekawszego Muzealnego Wydarzenia Roku 1998”.
   W ostatnich latach w oparciu o materiał zebrany podczas Konkursu zrealizowanych zostało kilka filmów oświatowych przez „TV Polonia” i regionalną TV Białystok.
   O Konkursie pisały specjalistyczne pisma polskie, szwedzkie i niemieckie. Do grona wielbicieli gry na ligawkach i innych instrumentach pasterskich należy również Ordynariusz Diecezji Drohiczyńskiej J.E. Ks. Biskupa dr Antoni Dydycz. Od kilku lat przed rozpoczęciem Konkursu w ciechanowieckim kościele celebruje On Mszę Świętą w intencji uczestników.
   Weszło już do zwyczaju, że Konkurs każdego roku odbywa się w Muzeum Rolnictwa im. ks. K. Kluka w Ciechanowcu w pierwszą niedzielę grudnia. Naprawdę warto przyjechać wtedy do Ciechanowca, aby zobaczyć i usłyszeć stare instrumenty pasterskie i jak grają na nich wykonawcy nie skażeni wpływami cywilizacyjnymi. Jest to jedna z nielicznych imprez kulturalnych w naszym kraju pielęgnująca stare tradycje polskiego ludu i polskiego chrześcijaństwa zachowana w nieskażonej postaci.
   W 1990 i 2000 roku w Konkursie uczestniczyli muzycy z Litwy a w 2002 r. instrumentaliści ze Szkocji, Niemiec i Irlandii. Tym samym impreza stałą się znana w Europie. To spowodowało, że od 2004 roku organizatorzy zrezygnowali z ogólnopolskiej na rzecz edycji europejskiej pozostawiając jednak numerację kolejną Konkursu.
   Od 2006 r. Konkurs nosi imię jego inicjatora - zmarłego w 2006 r. Kazimierza Uszyńskiego.
   W XXIX Konkursie Gry na Instrumentach Pasterskich im. Kazimierza Uszyńskiego, który odbędzie się w dniach 5-6 grudnia (sobota - niedziela) zapowiedzieli swój udział górale z Podhala i Beskidu Śląskiego, Kaszubi z Kartuz, Litwini z Puńska, 2 grupy z Białorusi (zespoły „Rada” i „Stary Olsa”), zespół „Bacowskie Trio” ze Słowacji oraz 4-osobowa grupa Bułgarów. Najliczniej będą reprezentowani mieszkańcy Podlasia i Mazowsza grający na ligawkach. Ogółem organizatorzy spodziewają się około 150 wykonawców muzyki pasterskiej.
   W sobotę 5 grudnia o godz. 14:00 odbędzie się przesłuchanie w kategorii inne instrumenty pasterskie, po którym wystąpią zespoły ze Słowacji i Bułgarii. Około godz. 18:00 odbędzie się godzinny koncert zespołu „Stary Olsa” z Białorusi.
   W niedzielę 6 grudnia o godz. 10:00 w kościele pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej rozpocznie się msza święta w intencji uczestników Konkursu celebrowana przez kanclerza Kurii Diecezjalnej w Drohiczynie księdza doktora Zbigniewa Rostkowskiego. Uczestniczące we mszy świętej zespoły w strojach ludowych, będą odczytywały modlitwy w swoich narodowych językach i grały na instrumentach pasterskich.
   O godz. 12:00 nastąpi uroczyste otwarcie Konkursu. O godz. 12:15 nastąpi przesłuchanie dzieci w kategorii trąb (ligawki, trombity, bazuny), natomiast o godz. 15:15 rozpocznie się przesłuchanie dorosłych w kategorii trąb (ligawki, trombity, bazuny).

Patronat nad Konkursem objęli:
- Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
- Wojewoda Podlaski
- Marszałek Województwa Podlaskiego

Wyniki przesłuchań ukażą się na naszej stronie internetowej, w konkurencji inne instrumenty pasterskie w sobotę 5 grudnia ok. godz. 20:00, w kategorii trąby dorośli i dzieci w niedzielę 6 grudnia ok. godz. 20:00

Adres Organizatora imprezy:
Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka
Ul. Pałacowa 5
18-230 Ciechanowca
tel (086) 277-13-28
fax (086) 277-38-57
e-mail: info@muzeumrolnictwa.pl

Opracował:
starszy kustosz kierownik działu etnografii
Antoni Mosiewicz

Protokół z posiedzenia jury
kategoria inne instrumenty pasterskie

Protokół z posiedzenia jury
kategoria bazuny - dzieci

Protokół z posiedzenia jury
kategoria ligawki - dzieci

Protokół z posiedzenia jury
kategoria trombity - dzieci

Protokół z posiedzenia jury
kategoria bazuny - dorośli

Protokół z posiedzenia jury
kategoria trombity - dorośli

Protokół z posiedzenia jury
kategoria ligawki - dorośli

IV Festiwal Stołów Wigilijnych

   W dniach 28 i 29 listopada b.r. Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka wzięło udział w IV Festiwalu Stołów Wigilijnych organizowanym w Centrum Kultury Koneser Warszawie. Organizatorem Festiwalu był Urząd Dzielnicy Praga Północ m. st. Warszawy, Mazowiecka Regionalna Organizacja Turystyczna, Stowarzyszenie Polskich Mediów oraz Redakcja TTG Polska. Honorowy Patronat nad imprezą sprawowali: Prezydent m. st. Warszawy Hanna Gronkiewicz -Waltz, Wojewoda Mazowiecki Jacek Kozłowski, Marszałek Województwa Mazowieckiego Adam Struzik oraz J.E. Abp. Henryk Hoser i J.E. Metropolita Sawa.

V Sympozjum z cyklu "Warto zapytać o kulturę"

   W dniach 20 i 21 listopada b.r. w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu odbył się V Sympozjon z cyklu Warto zapytać o kulturę ph. „Dialog międzykulturowy. Odsłona Druga”.
   Organizatorami Sympozjonu był Departament Kultury i Dziedzictwa Narodowego UMWP, Ośrodek „Pogranicze – sztuk, kultur, narodów” w Sejnach oraz Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka.
   Tegoroczny Sympozjon był kontynuacją ubiegłorocznego, odbywającego się w Europejskim Roku Dialogu Międzykulturowego ph. OBCY INNY SWÓJ, poświęconego przede wszystkim sytuacji mniejszości narodowych, etnicznych i religijnych mieszkających w województwie podlaskim.
   Sympozjon otworzyła dyrektor Muzeum - pani Dorota Łapiak, witając serdecznie przybyłych gości. W imieniu Marszałka Województwa Podlaskiego życzenia dobrych obrad złożył uczestnikom pan Anatol Wap - Dyrektor Departamentu Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Pan Krzysztof Czyżewski - Dyrektor Ośrodka "Pogranicze - sztuk, kultur, narodów" w Sejnach - moderator spotkania - w swoim wystąpieniu podkreślił znaczenie takich spotkań w budowaniu dialogu międzykulturowego.
   Zgodnie z programem, pierwszy wykład pt. „Biennale w Wenecji – od sztuki narodowej do platformy człowieczeństwa” wygłosiła dr Marzanna Mrozewicz.
   Następne referaty wygłosili red. Edwin Bendyk – „Burzenie cyfrowego muru. Antropologia w epoce informacji” oraz prof. Andrzej Strumiłło – „Orient w sztuce polskiej”
   Wszystkie, niezwykle interesujące, wystąpienia wzbudziły gorące dyskusje.
   M.in. o zapomnianych białostockich artystach żydowskiego pochodzenia opowiedziała Joanna Tomalska. Dużo emocji wzbudził również film Artura Żmijewskiego „Oni”.
   Obradom towarzyszyło otwarcie wystawy malarstwa Iwony Zawadzkiej pt. "W stronę" oraz koncert muzyki irańskiej.

„W DWORKU SZLACHECKIM OK. 1800 ROKU”

16 LISTOPADA 2009 R. – 14 LUTY 2010 R.

Wystawa dzieł sztuki ze zbiorów:
ZAMKU KRÓLEWSKIEGO W WARSZAWIE
FUNDACJI ZBIORÓW IM. CIECHANOWIECKICH
FUNDACJI TERESY SAHAKIAN
MUZEUM ROLNICTWA IM. K. KLUKA W CIECHANOWCU
ORAZ HONORE HEROES I LEOPOLDA DYBOWSKIEGO

SCENARIUSZ WYSTAWY/TEKST: ARTUR BADACH
KOMISARZ ORGANIZACYJNY: ANNA MAŁECKA
OPRAWA PLASTYCZNA: PIOTR KUBIAK

   Zapewne wielu z nas umie powtórzyć „z pamięci” Mickiewiczowski opis dworu – domu szlacheckiego, z pierwszej księgi Pana Tadeusza. Fakt, że nasz wieszcz zamieścił wierszowany obraz dworu niemal na samym początku swojego poematu potwierdza, że siedziba rodowa odgrywała wyjątkową rolę w życiu każdego przedstawiciela stanu szlacheckiego. Dwór stanowił centrum życia w każdym jego wymiarze. Był domem właściciela i jego rodziny, miejscem wychowania dzieci, wspólnego dzielenia codziennych radości i trosk. Tutaj załatwiane też były najważniejsze sprawy związane z funkcjonowaniem majątku.
   Poszczególne pokoje – izby odzwierciedlały rytm dnia członków rodziny i innych domowników, rezydentów i służby: sypialnie (albo Łożnice), niejednokrotnie oddzielne dla Pani i Pana domu, salon (albo Bawialnia) izba stołowa, do której często przylegało osobne pomieszczenie zwane Kredensem, gabinet, buduar.
   W wielu domach spotkać można było pokaźnych rozmiarów sień, w której eksponowano np. trofea myśliwskie, ale gdzie mogły zawisnąć także portrety antenatów i inne przedmioty przypominające o „dawnych korzeniach” rodu gospodarza. Mieli się o nich dowiadywać wszyscy wkraczający w progi domostwa.
   Goście byli nieodłącznym „elementem” polskiego domu. Dwór spełniał ważną rolę w podtrzymywaniu relacji między poszczególnymi przedstawicielami społeczności szlacheckiej. Podróżni, niekoniecznie należący do rodziny, na drodze peregrynacji których znalazł się dwór, byli tutaj chętnie goszczeni. Udostępniano im najwygodniej urządzone pokoje i oddawano do dyspozycji służbę. Rzecz jasna, goście musieli być podejmowani najwykwintniejszymi daniami i napojami; niekiedy specjalnie na tę okazję otwierano nowe beczki z trunkami.
   Staropolska gościnność nie pozwalała jednak ograniczyć „opieki” nad gościem tylko do udzielenia mu schronienia pod dachem i żywienia go. Gościowi należało także zapewnić rozrywki i zorganizować mu „czas wolny”. Do najpopularniejszych należały polowania, w zimie chętnie organizowano kuligi, w lecie konne przejażdżki. Kiedy zmrok lub złe warunki pogodowe nakazywały pozostanie w domu urządzano koncerty i bale – ale to przy wyjątkowych okazjach. Na co dzień układano pasjansa, grano w karty, szachy i inne gry towarzyskie, w większości dziś już zapomniane, których zasady tak skrupulatnie opisał ksiądz Jędrzej Kitowicz w nieocenionym Opisie obyczajów za panowania Augusta III. Podczas uczt stoły bywają bogato zastawione. W XVIII i na początku XIX wieku, dawniej używane naczynia cynowe stopniowo wypierają fajans i porcelana; pojawiają się serwisy produkowane w rodzimych manufakturach, np. w Belwederze, Korcu i Baranówce. Obok nich ustawia się kielichy i szklanki również powstałe w polskich hutach szkła (Lubaczów, Naliboki, Urzecze i in.). Okazałe srebrne wazy i sztućce powstają m.in. w Warszawie i Krakowie.
   Jeszcze inne rodzaje spędzania czasu i inne formy rozrywek zarezerwowane były dla kobiet. Białogłowy zajmowały się tzw. robótkami – nie sposób wyobrazić sobie domostwa, w którym nie znalazły by się igły, nici, tamburki służące do szycia i haftowania. Pisanie listów lub prowadzenie pamiętników (diarjuszy) mogło być zarówno formą spędzania wolnego czasu, jak rozrywki. Osiemnaste stulecie to okres wielkiego wzrostu popularności czytelnictwa; w tym czasie pojawiają się „wykazy” literatury szczególnie przeznaczonych dla kobiet.
   Dwór szlachecki jest miejscem, w którym pielęgnuje się tradycje rodowe. W większości domów spotkać można portrety przodków, przedstawiające krewnych zarówno „po mieczu”, jak i „po kądzieli”. W niektórych wypadkach takie galerie przodków powstawały przez wiele lat, stopniowo wzbogacane o portrety przedstawicieli rodziny z kolejnych pokoleń. Ale nie należały do rzadkich sytuacje, kiedy przy braku w rodzinie tradycji portretowania zamawiano u malarza od razu wizerunki przodków z kilku pokoleń, w jednym rozmiarze i tak samo oprawione. Najczęściej owe „konterfekty” utrzymane były także w tej samej konwencji – patrząc na szeregi antenatów w takiej czy innej galerii rodowej często mamy wrażenie, że wszędzie widzimy te same rysy twarzy. No cóż, malarz poproszony o przygotowanie wizerunku kogoś żyjącego kilka wieków wcześniej, mógł sporządzić tylko jego umowne wyobrażenie, bo przecież nie portret w sensie dosłownym. Poza tym, nie o bardziej lub mniej wierną zgodność fizjonomii tutaj chodziło, ale o fakt przywiązania do tradycji tego, który wizerunek zamawiał i o chęć oddania tym czynem hołdu antenatom. Znane był też inne sposoby przypominania o własnym świetnym pochodzeniu i licznych, znakomitych koligacjach. Służyły temu drzewa genealogiczne, nazywane drzewami krewności, malowane na drewnie, blasze, płótnie i eksponowane na honorowym miejscu. Elementem szczególnie często przywoływanym był herb szlachecki. Wizerunek herbu, będącego kolejnym znakiem identyfikacji rodowej, niejednokrotnie znajdował się już domem – na bramie lub przyczółku nad wejściem do dworu. We wnętrzu herby pojawiały się na trwałych elementach wyposażenia, takich jak portale drzwiowe i oprawy kominków, ponadto na różnego rodzaju tkaninach (np. na portierach herbowych) lub na meblach. Ale wiele herbów spotkać można było na drobnych przedmiotach, zamawianych przez właścicieli. Herbami zdobiono reprezentacyjne, używane podczas oficjalnych przyjęć, naczynia szklane, ceramiczne i metalowe, a także sztućce i inne elementy zastawy stołowej. Ci, którzy mogli sobie na to pozwolić herbami umieszczali herby na oprawach książek z własnej biblioteki – tłoczone i złocone, zajmujące całą stronę, wizerunki herbów noszą nazwę superekslibrisów.
   Pieczołowicie przechowywano cenne przedmioty odziedziczone po przodkach, przekazywane z pokolenia na pokolenie: puklerze, szable, biżuterię, „srebra” – puchary, dzbany, łyżki czy zegary.
   Z najwyższym szacunkiem traktowane były broń i trofea z okresu odsieczy Wiednia 1683 roku – w każdej rodzinie, której przedstawiciel walczył przeciwko Turkom pod dowództwem króla Jana III Sobieskiego, pamiątki takie stanowiły wyjątkowy przedmiot dumy. Zawsze można było też natknąć się na inne przedmioty mówiące o przynależności do stanu szlacheckiego: pieczęcie, broń, oraz – od XVIII wieku – pasy kontuszowe, będące jedną z najbardziej dekoracyjnych i najbardziej charakterystycznych części stroju męskiego.
   W domu znaleźć też można rzeczy mówiące o światopoglądzie czy sympatiach politycznych właściciela. Około 1800 roku należały do nich m.in. pamiątki przypominające Konstytucję 3 Maja, a także te z lat upadku Rzeczypospolitej, oraz wizerunki bohaterów narodowych: Tadeusza Kościuszki, księcia Józefa Poniatowskiego, generała Jana Henryka Dąbrowskiego, wreszcie pamiątki z okresu wojen napoleońskich, z którym wiązano tak wielkie nadzieje... W dworkach można też było spotkać księgozbiory, niekiedy bardzo skromne, ograniczone do niewielu tytułów, niekiedy całkiem pokaźne. Kiedy ambicje gospodarza sięgały dalej i kiedy wzrastała chęć poznawania świata i ludzi, w domu pojawiały się gazety informujące, przede wszystkim, o aktualnej sytuacji politycznej oraz stanowiące źródło ciekawostek „z szerokiego świata”. Wyrazem szczególnych zainteresowań właściciela mogły być grafiki, mapy, a nawet instrumenty naukowe.

ARTUR BADACH

Zamki, grody, ruiny – waloryzacja i ochrona

   W dniach 22-24 października 2009 w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu odbyła się międzynarodowa konferencja pt. „Zamki, grody, ruiny – waloryzacja i ochrona”.
   Organizatorami konferencji był PKN ICOMOS, Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego oraz Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu.
   Temat konferencji powiązany był z hasłem tegorocznych Dni Dziedzictwa „Zabytkom na odsiecz! Szlakiem grodów, zamków i twierdz”. Konferencja w Ciechanowcu służyła podsumowaniu prac nad zasadami waloryzacji i postępowania konserwatorskiego z grodami, zamkami, ich reliktami i ruinami - prac prowadzonych przez PKN ICOMOS wspólnie z Krajowym Ośrodkiem Badań i Dokumentacji Zabytków i samorządami.
   W konferencji udział wzięli członkowie Komitetów Narodowych ICOMOS z Polski, Białorusi, Litwy, Ukrainy i Estonii, konserwatorzy zabytków, archeolodzy oraz architekci zawodowo związani z ochroną zabytków. Konferencja była okazją do wymiany międzynarodowych doświadczeń w zachowaniu dziedzictwa i lokalnej tożsamości oraz konfrontacji propozycji i wniosków z regionalną specyfiką i uwarunkowaniami ochrony miejscowych zabytków.
   Staraniem Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego oraz Polskiego Komitetu Narodowego Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków została wydana publikacja "Zamki, grody, ruiny - waloryzacja i ochrona" pod red. naukową Marii L. Lewickiej, w której znalazły się wszystkie wygłoszone podczas konferencji referaty.

PROGRAM KONFERENCJI
22.10.2009 r. (czwartek)

12.30 - 13.00 OTWARCIE KONFERENCJI
13.00 - 14.30 SESJA 1 WPROWADZENIE:
   - dr arch. Marcin Gawlicki; Dyrektor Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa - „Konserwatorska ochrona kulturowych wartości ruin średniowiecznych zamków polskich – zarys metody”,
   - dr arch. Grzegorz Bukal; Wydział Architektury Politechniki Gdańskiej, Gdańsk - „Zamki w Polsce - kryteria oceny i formy ochrony”,
   - mgr Mariusz Czuba; Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa - „Stan zasobu zabytkowego, główne zagrożenia”,
   - dr hab. arch. Piotr Molski; Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, Warszawa - „Modernizacje i uzupełnienia w zamkach – pomiędzy konserwacją a kreacją”.
15.45 - 17.15 SESJA 2 WYZWANIA, TENDENCJE, PROBLEMY:
   - mgr inż. arch. Jan Janczykowski; Małopolski, Wojewódzki Konserwator Zabytków, Kraków – „Ochrona ruin zamków w działaniach wojewódzkich konserwatorów zabytków - teoria i praktyka”,
   - mgr Iga Malawska; Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa - „Czy w oparciu o analizę sentencji decyzji o wpisie do rejestru zabytków można rozpoznać stan faktyczny zasobu zamków i ruin zamkowych w Polsce ?”,
   - prof. dr hab. Bogumiła J. Rouba; Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń - „Autentyczność i integralność zabytku – wyzwania konserwatorskie”,
   - dr Paweł Dettloff; Instytut Sztuki PAN, Kraków - „Wartości historycznych ruin w Polsce wobec współczesnych zagrożeń i szans ochrony”,
   - dr arch. Maria L. Lewicka; Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, Warszawa – „Grodziska i ruiny zamków w krajobrazie kulturowym Mazowsza. Problemy konserwatorskie w ocenie konserwatora architekta”.
17.35 - 19.00 SESJA 3 WYZWANIA, TENDENCJE, PROBLEMY:
   - dr hab. Jadwiga W. Łukaszewicz, prof. UMK; Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń - „Problematyka konserwatorska ruin, na wybranych przykładach zamków (teoria i praktyka)”,
   - dr Siergiej Piwowarczyk; Białoruski Uniwersytet Państwowy, Grodno; mgr Stefan Sturejko; Białoruski Uniwersytet Państwowy, Mińsk - „Grody i zamki Grodzieńszczyzny: problemy odbudowy i użytkowania”,
   - prof. dr hab. Jakub Lewicki; Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa - „Aktualne problemy konserwatorskie zamków biskupów krakowskich”,
   - dr Jacek Wysocki; Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa - „Problemy zagospodarowania i ochrony grodzisk na przykładach z Ziemi Łomżyńskiej. Między koniecznością, chęcią i możliwościami”,
   - arch. Nelli Doroszkiewicz; Białoruski Komitet Narodowy ICOMOS – „Ekspozycja krajobrazu kulturowego jako punkt wyjścia do restauracji (konserwacji) ruin”.
19.00 - 19.30 DYSKUSJA

23.10.2009 r. (piątek)

9.15 - 10.45 SESJA 4 WALORYZACJA I OCHRONA .
   - prof.dr hab. Leszek Kajzer; Uniwersytet Łódzki, Łódź -„ Jeszcze kilka słów o zamku w Szydłowie”,
   - mgr Gintaras Džiovenas; Ministerstwo Kultury Republiki Litewskiej, Wilno - „Zamek Medininkai – waloryzacja i ochrona”,
   - mgr inż.arch. Piotr Stępień; Zamek Królewski na Wawelu, Kraków - „Zespół zamkowy w Pieskowej Skale – próba waloryzacji i kierunki ochrony konserwatorskiej”,
   - dr Tatiana Bubienko; Uniwersytet Państwowy w Witebsku, Witebsk - „Wieża Olgierda w Witebsku –wyniki badań, restauracja i użytkowanie”,
   - dr Kazimierz Pospieszny; Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń - „Zamek w Malborku – dobro narodowe czy zabytek „kolonialny”.
10.45 - 12.45 ZWIEDZANIE MUZEUM (prezentacje, ekspozycje tematyczne)
12.45 - 14.00 SESJA 5 REWALORYZACJA I UŻYTKOWANIE
   - mgr Rasa Visockaite; Departament Dziedzictwa Kultury, Wilno – „Zamek Birzai – waloryzacja, ochrona i nowe projekty”,
   - prof. dr hab. Andrzej Kadłuczka; Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, Kraków; prof. dr hab. Jerzy Jasieńko; Wydział Budownictwa Lądowego Politechniki Wrocławskiej, Wrocław – „Fortalicjum w Czemiernikach, nieznana przeszłość, stan obecny i perspektywy rewaloryzacji”,
   - mgr Agnieszka Olczyk; Regionalny Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Katowice - „Problemy odbudowy zamków w woj. śląskim na przykładzie zamku w Bobolicach i Siewierzu”,
   - dr hab.arch. Jan Kurek; Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, Kraków - „Zamek Krzyżtopór - odbudowa czy trwała ruina?”
14.00 - 14.30 DYSKUSJA
15.45 - 16.50 SESJA 6 REWALORYZACJA I UŻYTKOWANIE
   - dr Andriej Mietelski; Instytut Historii Narodowej Akademii Nauk, Mińsk - „Zachodni bastion zamku w Nieświeżu, restauracja i użytkowanie”,
   - mgr inż.arch. Krzysztof Petrus; Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, Kraków - „Rekonstrukcje ruin zamkowych – małopolskie przykłady na tle współczesnych realizacji europejskich”,
   - dr arch. Marcin Górski; Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, Warszawa - „Nowe uzupełnienia zamków we wschodnich Niemczech”,
   - mgr inż.arch. Dominik Mączyński; Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa - „Zamek Franchimont”

17.10 – 18.15 SESJA 7 ASPEKTY SPOŁECZNO–EKONOMICZNE
   - dr hab.arch. Robert Barełkowski prof. WSG, Wyższa Szkoła Gospodarki, Bydgoszcz - „Matryca strategii interwencyjnych – struktura i jej implementacja”,
     mgr inż.arch. Katarzyna Barełkowska; Wyższa Szkoła Gospodarki, Bydgoszcz - „Dziedzictwo architektura militaris a jego społeczna percepcja”
   - mgr Michał Ryszard Koskowski; International Centre for Cultural and Heritage Studies, Newcastle University - „Zamki w Polsce – definicja, sytuacja własnościowa i funkcje. Przyczynek ekonomisty do waloryzacji zamków w Polsce”,
   - mgr Ewa Lorentz; Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków, Przemyśl - „Funkcjonowanie historycznej ruiny w przestrzeni społecznej na przykładzie zamku Kamieniec w Odrzykoniu”.
18.15 - 19.00 DYSKUSJA
19.00 - 19.30 PODSUMOWANIE i ZAMKNIĘCIE KONFERENCJI
   - dr hab.inż. Bogusław Szmygin prof. PL, Politechnika Lubelska, Lublin - „Ochrona ruin zamków w Polsce - próba podsumowania współczesnych problemów”.
19.45 Koncert chóru KURANTY (pałac)

24.10.2009 r. (sobota)

9.00 - 11.00 OTWARTE ZEBRANIE PLENARNE PKN ICOMOS „ZMIANY PRAWA OCHRONY ZABYTKÓW”
   - Wprowadzenie:
     Dr Kamil Zeidler, Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk,
     mgr Katarzyna Zalasińska; Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa – O potrzebie nowej regulacji prawa ochrony zabytków. Postulaty de lege ferenda.

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Zakończenie nauki w ramach projektu
„Strzecharstwo zapomniane – na Podlasiu poszukiwane”

   Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Szepietowie zakończył realizację zajęć teoretycznych i ćwiczeniowo – praktycznych w ramach projektu „Strzecharstwo zapomniane – na Podlasiu poszukiwane”, współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Dwudniowe zajęcia teoretyczne odbyły się w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu. Pierwszego dnia starszy kustosz muzeum – Antoni Mosiewicz zapoznał uczestników z tematem budownictwa drewnianego na Podlasiu oraz zasadami przygotowania słomy i techniką krycia dachów dwuspadowych i naczółkowych. Następnie kierownik oddziału Muzeum Podlaskiego w Białymstoku – Artur Gaweł przedstawił rodzaje konstrukcji więźb dachowych stosowanych w budownictwie drewnianym. Drugiego dnia uczestnicy projektu zapoznali się z zasadami BHP i P. Poż. przy wykonywaniu prac związanych z kryciem dachów słomą przedstawionymi przez Panią Krystynę Prorok – specjalistę ds. BHP i P. Poż. Podlaskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Szepietowie. Kolejnym tematem omówionym przez głównego specjalistę ds. zbóż – Stanisława Dudziuk była technologia uprawy zbóż z przeznaczeniem słomy jako materiału do krycia dachów strzechą. Ostatnim tematem wykładowym przedstawionym przez prof. dr hab. Krzysztofa Krajewskiego były środki i sposoby konserwacji budynków drewnianych krytych słomą. W czasie trwania wykładów uczestnicy zadawali dużo pytań prowadzącym, co świadczyło o dużym zainteresowaniu szkoleniem i potwierdziło, że szkolenie na ten temat było potrzebne.
   Zajęcia ćwiczeniowo – praktyczne odbyły się z podziałem na 4 grupy 3-osobowe, przeprowadzone przez instruktorów posiadających doświadczenie praktyczne w pokrywaniu dachów strzechą. Szkolenie praktyczne prowadzili: Stanisław Popławski i Jan Rzepnicki – pracownicy Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu oraz Wincenty Murawski i Władysław Szcześniak – emeryci, posiadający tę umiejętność. Ćwiczenia z przygotowania słomy do krycia dachów zostały przeprowadzone w miejscowości Nowodwory i Zadobrze - w gospodarstwach rolnych, w których zakupiono słomę. Uczestnicy bardzo szybko nauczyli się wytrząsania słomy oraz wiązania jej w snopki (główczaki i strzeszaki). Następnym ćwiczeniem przewidzianym w programie szkolenia była nauka krycia na przygotowanych daszkach ćwiczebnych nisko umieszczonych nad ziemią, gdzie każdy ze szkolonych przeszedł dwudniową naukę układania snopków na dachu. Ostatnim zadaniem zaplanowanym dla uczestników była wymiana pokrycia dachowego na czterospadowej oborze i dwuspadowym spichlerzu na terenie skansenu w Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu. Równolegle uczestnicy mieli okazje zobaczyć i poznać technikę krycia profesjonalnej firmy, z województwa lubelskiego, realizowaną na stodole znajdującej się w skansenie. Pracownicy tej firmy nauczyli techniki przygotowania słomy, krycia i organizacji pracy na dużych obiektach. Instruktorami byli panowie: Woźniak Przemysław i Kęcik Paweł. Pracownicy Muzeum Rolnictwa dodatkowo pokazali uczestnikom jak wykonywać ze słomy maty ogrodnicze, grube maty do uli, okrągłe daszki np. na ule, słomiane materace i warkocze.
   Dzięki organizacji ćwiczeń w małych grupach, pod kierunkiem zmieniających się instruktorów uczestnicy mogli zapoznać się ze stosowanymi różnymi technikami krycia dachów strzechą, co w przyszłości pozwoli im zbudować własny warsztat i świadczyć wysokiej jakości usługi. Niestety nie wszystkie osoby zainteresowane szkoleniem mogły wziąć w nim udział, gdyż projekt był skierowany do 12 mieszkańców 3 powiatów województwa podlaskiego, głównie rolników i domowników. Do projektu zgłaszały się osoby z innych powiatów województwa podlaskiego a nawet z Warszawy i Gdańska, pracujące w różnych zawodach, w tym nawet projektant budowlany.

Jan Jamiołkowski
Krzysztof Kulik

Nowe nabytki do hodowli pokazowej drobiu

Muzeum Rolnictwa pozyskało pięć nowych kur zielononóżek kuropatwianych, powiększając tym samym istniejące stadko tej rasy.
Kury są darem hodowcy z Brańska – Pana Marka Kiersnowskiego, który obok zielononóżek, posiada w swej ofercie kury - kochiny oraz bażanty złociste.

„Gama” Marek Kiersnowski
ul. Witosa 10
17 – 120 BRAŃSK
tel. 73-76-249
kom. 600-93-11-22

Konkurs na Najlepiej Zachowany Zabytek Wiejskiego Budownictwa Drewnianego w Województwie Podlaskim w 2009 roku

4.10.2009r w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu odbyło się podsumowanie Konkursu na Najlepiej Zachowany Zabytek Wiejskiego Budownictwa Drewnianego w Województwie Podlaskim w 2009 roku.
Nagrody i wyróżnienia wręczono następującym właścicielom zgłoszonych obiektów:
I nagroda w wysokości 6 tysięcy złotych: dom w miejscowości Czyże 96 - właściciel Eugeniusz Łukaszuk, zam. w Hajnówce, ulica Nowowarszawska 25/9. Nagroda została przyznana za zespół obiektów - dom, stodoła, spichlerz, budynek inwentarski
II nagroda w wysokości 3 tysiące złotych: dom we wsi Makówka 22, gm. Narew - właściciel Jan Pogorzelski, zam. Białystok, ulica Chrobrego 5C/31
II nagroda w wysokości 3 tysiące złotych: dom w miejscowości Lipszczany 12, gm. Lipsk - właścicielka Irena Kuleszewicz
II nagroda w wysokości 3 tysięcy złotych: Muzeum Kultury Materialnej w Rybołach (Ojcowizna) - Ryboły 104, właściciel - Parafia Prawosławna św. Kosmy i Damiana w Rybołach. O nagrodzie przede wszystkim zadecydowała bogata ekspozycja zbiorów etnograficznych
III nagroda w wysokości 1 500 złotych: dom w Ciechanowcu przy ulicy Świętojańskiej 5, właściciele: Krystyna i Artur Bobotek, tel. 603 773 573 zam. Warszawa, ulica Żywnego 18/131
III nagroda w wysokości 1 500 złotych: dom we wsi Dobrawoda przy ulicy Głównej 7, właściciel: Tamara Jawdosiuk, zam. Hajnówka, ulica Lipowa 77A/16
III nagroda w 1 500 złotych: dom we wsi Chytra 43, właściciel: Rościsław Kuncewicz, zam. Hajnówka, ulica Ściegiennego 5/18
III nagroda w wysokości 1 500 złotych: dom we wsi Czyże 133, właściciel: Bazyl Golonko, zam. Hajnówka, ulica Torowa
III nagroda w wysokości 1 500 złotych: Plebania w Puńsku przy ulicy Mickiewicza 55. Nagroda przyznana użytkownikowi Stowarzyszeniu Litewskiej Kultury Etnicznej za zagospodarowanie i ekspozycję litewskiej kultury ludowej, z przeznaczeniem na prace konserwatorskie

Wyróżnienia w wysokości po 500 złotych:
I: wiatrak w Dubiczach Tofiłowcach 1, Gm. Dubicze Cerkiewne, właściciel Grzegorz Rybak
II: Spichlerz - Lamus Plebański w Nowoberezowie 46, gm. Hajnówka, właściciel Parafia Prawosławna w Nowoberezowie.
III: budynek mieszkalny w Czyżach 155, gm. Czyże, właściciel Eugeniusz Tomaszuk, zam. Białystok, ulica Białówny 4/7
IV: budynek mieszkalny w Zajeziercach 18, gm. Zabłudów, właściciel Zbigniew Minko, Białystok, ulica Rzemieślnicza 15/20.
V: budynk mieszkalny w Trywieży 14, gm. Hajnówka, właściciel Olga Siegień
VI: stodoła w Ignacewie 17, gm. Stawiski, właściciel Grzegorz Plona
VII: budynek mieszkalny w Czyżach 152, gm Czyże, właściciel Irena Kondratiuk
VIII: budynek mieszkalny w Masiewie Starym 18, gm. Narewka, właściciel Anna Tomorowicz
IX: budynek mieszkalny ze stodołą, spichlerzem i oborą we wsi Skórzec 27/28, Gm. Ciechanowiec, właściciel Maria Kierska, zam. Ciechanowiec, ulica Uszyńska 31
X: budynek mieszkalny ze stodołą w Kol. Solniki 40, gm. Zabłudów, właściciele Danuta Mieleszko, Mirosława Czaban, Jerzy Parafianowicz

20-lecie Koła Sybiraków

Obchody Dnia Sybiraka zostały w tym roku połączone z obchodami 20 rocznicy powstania Koła Terenowego Związku Sybiraków w Ciechanowcu oraz otwarciem wystawy czasowej w Muzeum Rolnictwa im. ks. K.Kluka pt. „ Mieszkańcy Ciechanowca i okolic na „Nieludzkiej Ziemi””. Po mszy św. w kościele p.w. Trójcy Przenajświętszej w intencji Sybiraków, apelu poległych, złożeniu kwiatów i zapaleniu zniczy pod pomnikiem „Ofiarom Sybiru 1939-1947”, dalsza część odbyła się w Muzeum Rolnictwa im. ks. K. Kluka.
Poseł na Sejm RP Jacek Bogucki i Burmistrz Ciechanowca Mirosław Reczko podkreślali w swoich wystąpieniach wyjątkowość sytuacji w jakiej znalazły się wschodnie tereny Polski - zmiany wojsk okupacyjnych niemieckich i sowieckich oraz represje, które objęły 350 tys. osób deportowanych na wschód, głównie na Syberię.
Wicedyrektor Muzeum Rolnictwa im. ks. K. Kluka Anna Wiśniewska i kierownik Działu Historyczno-Artystycznego Norbert Tomaszewski zaprosili zebranych na wystawę czasową będącą zalążkiem przygotowywanej stałej ekspozycji dotyczącej Sybiraków.
W czasie spotkania przy herbacie Sybiracy wspominali dawne przyjaźnie i przeżycia, opowiadali o tym co najbardziej utkwiło im w pamięci, planowali działania mające upamiętnić ich tragedię i dwudziestolecie działalności. Ciechanowieckie Koło Terenowe Związku Sybiraków zaplanowało złożenie 11 listopada Matce Bożej Ciechanowieckiej wotum za szczęśliwy powrót.
Chętni do udziału w tej inicjatywie mogą wspomóc Sybiraków datkami pieniężnymi lub srebrnym i złotym złomem, niezbędnym do wykonania wotum.

PROGRAM SESJI:
12 września 2009 r. (SOBOTA)

 8:30 - rejestracja uczestników sesji
 9:00 - otwarcie sesji – Dorota Łapiak – dyrektor Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu
 9:30 - dr Adam Wołk (Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa – Państwowy Instytut Badawczy w Puławach) - Troski w zakresie ochrony przyrody oraz plonów u ks. Krzysztofa Kluka
10:00 - prof. dr hab. Andrzej Barczuk (Instytut Geochemii, Mineralogii i Petrologii, Uniwersytet Warszawski) - „Rzeczy kopalnych, osobliwie zdatnieyszych, szukanie, poznanie i zażycie” ks. Krzysztofa Kluka – pierwsze dzieło z zakresu geologii
10:30 - lek. wet Grzegorz Jakubik (Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu) - Metody zwalczania chorób zakaźnych zwierząt domowych według ks. Krzysztofa Kluka
11:00 - przerwa na kawę
11:30 - ks. prof. dr hab. Witold Jemielity - Dekanaty bielski, brański i drohiczyński w latach 1799 - 1807
12:00 - prof. dr hab. Krystyna Suchorska-Tropiło, prof. dr hab. Ewelina Pióro-Jabrucka - Ksiądz Krzysztof Kluk - wielki polski botanik i florysta
12:30 - prof. dr hab. Zbigniew Wójcik (Polska Akademia Nauk) - Nowe materiały do biografii Krzysztofa Kluka
13:00 - przerwa na obiad
14:00 - wyjazd do kościoła p.w. Świętej Doroty Dziewicy i Męczennicy w Winnej Poświętnej
14:30 - mgr Janusz Porycki (Starostwo Powiatowe w Bielsku Podlaskim) - Ksiądz Krzysztof Kluk – proboszcz parafii Winna Poświętna w latach 1767 - 1770
15:00 – mgr Tomasz Jaszczołt - Informacje na temat księgozbioru ks. Krzysztofa Kluka
15:45 - powrót do Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu
16:00 - przerwa na kawę
16:30 - spektakl Ksiądz Krzysztof Kluk według scenariusza ks. Wojciecha Ulaczyka, przygotowany przez uczniów Liceum Ogólnokształcącego im. Jarosława Iwaszkiewicza w Ciechanowcu pod kierunkiem dr Moniki Ilczuk
18:00 – kolacja

13 września 2009 r. (NIEDZIELA)

 8:30 - Msza Święta w kościele p.w. Trójcy Przenajświętszej w Ciechanowcu oraz złożenie kwiatów pod pomnikiem ks. Krzysztofa Kluka
10:00 - doc. dr hab. Dorota Rembiszewska (Instytut Slawistyki PAN) - Leksyka związana z realiami wiejskimi w pracy Krzysztofa Kluka „O roślinach”
10:30 - prof. dr hab. Adam Dobroński (Instytut Historii, Uniwersytet w Białymstoku) - Legenda ks. Krzysztofa Kluka
11:00 - dr Piotr Górski (Dinslaken Niemcy) - Rozwój myśli Tabaernomontanusa i Syreniusza w farmakognozji przez Krzysztofa Kluka
11:30 - przerwa na kawę
12:00 - prof. dr hab. Irena Maryniak (Instytut Slawistyki PAN) - Mowa mieszkańców Ciechanowca i okolicy dawniej i dziś
12:30 - prof. dr hab. Ewa Lewandowska-Wójcik (Polska Akademia Nauk) - Wody podziemne w „Rzeczach kopalnych” Krzysztofa Kluka
13:00 - prof. dr hab. Andrzej Tyszka (Stowarzyszenie Związek Podkowian w Podkowie Leśnej) - Wojciech Bogumił Jastrzębowski zasłużony lecz zapomniany
13:30 - przerwa na obiad
14:30 - mgr Konrad Kazimierz Szamryk (Instytut Filologii Polskiej, Uniwersytet w Białymstoku) - O potrzebie badań nad językiem pism Krzysztofa Kluka
15:00 - dr Kazimiera Pastusiak (Instytut Slawistyki PAN) - Określenia zoonimiczne w nazwach roślin wybrane z „Dykcyonarza roślinnego” Krzysztofa Kluka
15:30 – dyskusja
16:30 - zakończenie sesji

IX Podlaskie Święto Chleba

    W niedzielę 16 sierpnia w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu odbyło się IX Podlaskie Święto Chleba. Honorowy patronat nad imprezą objęli Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Marek Sawicki, Wojewoda Podlaski Maciej Żywno i Marszałek Województwa Podlaskiego Jarosław Dworzański. Na imprezie prezentowali swoje wyroby piekarze z Podlasia, Kurpi i Litwy. Były najróżniejsze gatunki chleba w tym wiele opartych na tradycyjnej wiejskiej recepturze, z których najstarsza z Łotwy pochodzi z XII wieku.
    Zjawiło się również ponad 50-ciu twórców ludowych w tym garncarz, plecionkarz, wytwórcy wyrobów z drewna, wykonawczynie tkanin i wyrobów szydełkowych. Nie zabrakło stoisk z jadłem regionalnym. Zgromadzonym ponad 25 tysięcznym tłumom widzów czas umilało 14 kapel i zespołów folklorystycznych. Bogaty program Święta Chleba rozpoczęła Msza Święta w Kościele pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej celebrowana przez przybyłego specjalnie na tę uroczystość wieloletniego pracownika nuncjatury apostolskiej w Damaszku księdza prałata Andrzeja Józwowicza. W czasie Mszy Świętej w której uczestniczyło ponad 200 osób w strojach ludowych - członków zespołów folklorystycznych jako dary ołtarza została złożona piękna równianka i bochen chleba wypieczony w piekarni „Kobus” w Ciechanowcu. Po Mszy Świętej zaproszeni goście w 12 bryczkach, wieniec dożynkowy na furmance drabiniastej z drewnianymi kołami, a zespoły folklorystyczne pieszo wyruszyli do siedziby Muzeum.
    Uroczystego otwarcia IX Podlaskiego Święta Chleba dokonała Dyrektor Muzeum Dorota Łapiak w obecności posłów na Sejm RP Jarosława Zielińskiego, Jacka Boguckiego i Jana Kamińskiego, Wicemarszałków Województwa Podlaskiego Bogusława Dębskiego i Mieczysława Baszko oraz wiceprzewodniczącego Sejmiku Województwa Podlaskiego Jana Chojnowskiego. Po uroczystym otwarciu Pani Dyrektor Łapiak i goście honorowi imprezy przełamali 4 metrową chałkę upieczoną w piekarni „Kobus” w Ciechanowcu i częstowali nią zgromadzonych przed wejściem do pałacu widzów. Następnie odbyła się prezentacja stoisk z jadłem regionalnym gdzie wyróżniały się stoiska Modzelewskiego Andrzeja z Woli Zambrowskiej, Zawadzkiej Ireny z Węgrowa, Góral Barbary z Węgrowa oraz Stoisko Muzealne.
    Obok stoisk z jadłem regionalnym na terenie skansenu na wygonie przy studni odbył się pokaz Święcenia Zwierząt. Modlitwę odmówił i dokonał pokropienia zwierząt przechodzących w dymie z płonącego ogniska Proboszcz Parafii pw. Matki Bożej z Fatimy ks. Grzegorz Śniadach.
    W jednej z zagród na terenie skansenu odbył się Konkurs na Wykonanie Równianki. Równianka jest to bukiet żniwny z 4 zbóż (żyto, pszenica, jęczmień, owies) z dodatkiem lnu, marchewki, pietruszki i kwiatów ogrodowych święconych w kościele 15 sierpnia w czasie Święta Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny tzw. Matki Boskiej Zielnej. Po poświęceniu wkładano w domu za obraz, a ziarno z kłosów danego gatunku dodawano jako poświęcone podczas siewu tych zbóż. W czasie Konkursu oceniano 110 równianek przyniesionych z domu, z których 55 otrzymało nagrody i 55 wyróżnienia oraz 152 równianki wykonane z dostarczonego materiału w Muzeum z których 62 otrzymały nagrody a 90 wyróżnienia.
    Z tejże zagrody w pole wyruszył orszak żniwny. Na wozie drabiniastym jechali kośnicy z kosami, żniwiarki z sierpami, kołyską polową i dzieckiem - niemowlakiem. Za furmanką szły zespoły folklorystyczne w strojach ludowych „Kalina” z Żurobic i „Klekociaki” z Bociek. Mężczyźni byli ubrani w lniane białe koszule i spodnie oraz słomiane kapelusze a kobiety w lniane koszule, spódnice, fartuchy i słomiane kapelusze. Po przejeździe w pole najstarszy kośnik przeżegnawszy się rozpoczął koszenie, panie podbierały zboże i żyły sierpami. Żęte zboże ustawiano w „dziesiątki”. Najmłodsza żniwiarka opiekowała się dzieckiem ułożonym w kołysce polowej. Zespoły folklorystyczne śpiewały stosowne pieśni żniwne. Do koszenia kosą włączyli się licznie zgromadzeni widzowie. Po skoszeniu połowy zagonu żniwiarze zasiedli do posiłku składającego się z kawy z mlekiem i pampuchów (ciasta drożdżowego smażonego na oleju). Po zakończonym koszeniu na zostawionym małym kawałku żyta panie robiły przepiórkę. Przepiórka składa się z 3 lub 4 warkoczy zboża zdobionego kwiatami polnymi lub ogrodowymi. Starano się nadać jej kształt trójnożny, który posiadał znaczenie płodnościowe. Niekiedy przepiórki okładano jednym, do trzech rzędów kół z kamieni, wytyczając do niej dróżkę dla zające lub przepiórki. W środku na kamieniu symbolizującym ołtarz na białej chusteczce kładziono chleb. Miał on być dla przepiórki i dla myszy aby z pola nie szły do stodoły albo aby go nigdy nie zabrakło. Kamień (ołtarz) i chleb (ofiara) to stary pogański zwyczaj ofiary duchowi zamieszkującemu zboże. Miał on znaczenie magiczne - pomagał na ból zęba, leczył wymowę dzieci, kobiety ciężarne zbierały chleb z 3 przepiórek i spożywały przed porodem. Po przystrojeniu klękano i odmawiano „Ojcze Nasz…” i składano prośby do Boga o opiekę nad zbożem w przyszłym roku. Przepiórka zrobiona w polu przez żniwiarki została oborana przez młodych wysokich mężczyzn najmłodszą żniwiarką. Oboranie polegało na przeciągnięciu gołym tyłkiem 3 razy po rżysku. Miało to znaczenie magiczne - przekazanie ziemi przez organy płciowe młodej, obowiązkowo cnotliwej dziewczyny siłą płodności. Gdyby dziewczyna była pozbawiona cnoty groziłoby to w następnym roku nieurodzajem. Po oboraniu przepiórki na pole na wozie ciągniętym przez traktor Ursus C-45 z 1959 roku, wjechali mężczyźni w lnianych koszulach i spodniach w słomianych kapeluszach do omłotów do sterty zboża. Omłoty zostały dokonane za pomocą młocarni „Warmianka” z 1984 roku napędzaną silnikiem parowym - lokomobilą z 1922 roku opalaną drewnem. Po omłotach orszak żniwny ruszył do dworu do gospodarzy dożynek. Przy śpiewie „Plon, niesiemy plon…” najmłodsza żniwiarka którą oborywano przepiórkę niosła bochen chleba wypieczony w piekarni „Kobus” w Ciechanowcu, a 2 chłopców i 2 dziewczyny z zespołu „Klekociaki” niosło wieniec dożynkowy. Obrzęd dożynkowy jest związany z dworem od połowy XIX wieku. W czasie międzywojennym zwyczaj ten przejął Kościół i władze państwowe i tak to trwa do dziś. Pierwotnie był to wieniec niesiony na głowie przez „postatnicę” - najbardziej „wydajną” żniwiarkę. Później (w XX w) wieniec był robiony na kształt wieńca na głowie o kształcie koła u podstawy z półkoliście wygiętymi na górze warkoczami ze zbóż. Taki też wieniec był niesiony w pochodzie żniwnym na Święcie Chleba w Ciechanowcu. Zwieńczony był na górze krzyżem.
    Obecne wieńce, często płaskie, z obrazkami świętymi, w kształcie świątyń, wysypane nasionami lnu, ryżu, czy kukurydzy albo też w kształcie łodzi z dynią, papryką i winogronem nie mają nic wspólnego z polską tradycją wieńców dożynkowych.
    Po dojściu do dworu najmłodsza żniwiarka złożyła chleb na ręce gospodarzy dożynek - Dyrektor Muzeum Doroty Łapiak i Starosty Powiatu Wysokomazowieckiego Bogdana Zielińskiego. Starostowie połamali się chlebem z widzami i zaprosili po ustawieniu wieńca żniwnego na stole żniwiarzy do posiłku. Podczas posiłku żniwiarzy, gospodarzy dożynek i gości śpiewały zespoły „Kalina” i „Klekociaki”.
    Po godzinie 16 w ramach Studia Lata Radia Białystok wystąpiły zespoły: FM, Czeremszyna, Jubberwacky, Murasz F.L.O. BZN, Sweet Reggae i jako gwiazda wieczoru „Elektryczne Gitary”
    Ten kto z pośród 25 tysięcznej rzeszy widzów znalazł się w Ciechanowcu 16 sierpnia na IX Podlaskim Święcie Chleba wyjechał z mnóstwem wrażeń oraz pamiątkami w postaci różnego rodzaju chlebów, wędlin i nagród.

Antoni Mosiewicz
ST. Kustosz
Kierownik Działu Etnografii

Nagranie z TV Łomża

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

SZKOLENIE „STRZECHARSTWO”

Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Szepietowie informuje, iż w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki rozpoczyna nabór uczestników do projektu szkoleniowego „Strzecharstwo zapomniane – na Podlasiu poszukiwane”.
Projekt ten skierowany jest do rolników oraz osób samozatrudnionych i zatrudnionych w mikroprzedsiębiorstwach z terenu powiatów: bielskiego, siemiatyckiego i wysokomazowieckiego.

Projekt oferuje:
• bezpłatne szkolenie z zakresu krycia dachów słomą
• zajęcia teoretyczne i praktyczne w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu
Gwarantujemy:
• wysoką jakość szkolenia, dzięki wykwalifikowanej kadrze
• wyżywienie w trakcie szkolenia
• zwrot kosztów dojazdu na szkolenie

Czas trwania szkolenia dla każdego uczestnika – 9 dni (w miesiącach wrzesień i październik). Jeżeli jesteś rolnikiem, samozatrudnionym lub zatrudnionym w mikroprzedsiebiorstwie i zainteresował Cię udział w naszym projekcie, wypełnij Kartę Zgłoszeniową i prześlij ją drogą pocztową, bądź dostarcz osobiście na adres:

Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Szepietowie
18 – 210 Szepietowo
Jan Jamiołkowski
pok. 28
(z dopiskiem „Strzecharstwo”)

Kartę Zgłoszeniową oraz Regulamin Rekrutacji można otrzymać w Podlaskim Ośrodku Doradztwa Rolniczego w Szepietowie (pokój nr 28), Powiatowych Zespołach Doradztwa Rolniczego (Bielsk Podlaski, Siemiatycze i Wysokie Mazowieckie) i na stronie internetowej PODR Szepietowo.
Zgłoszenia przyjmowane będą od 10 do 19 sierpnia 2009 roku.
Osoby zakwalifikowane do projektu zostaną powiadomione telefonicznie o terminie spotkania wprowadzającego do projektu.

Szczegółowe Informacje:
Jan Jamiołkowski, Krzysztof Kulik
Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Szepietowie
tel. (086) 275 89 28, 275 89 27.

Karta zgłoszeniowa

Regulamin rekrutacji

V Międzynarodowy Rajd Pogoni Pojazdów Zabytkowych

19 czerwca br. na terenie Muzeum Rolnictwa rozpoczął się Rajd użytkowników zabytkowych pojazdów: samochodów i motocykli, które mają 25 i więcej lat.
Rajd organizowany przez Białostockie Stowarzyszenie Miłośników Starej Motoryzacji i Techniki "Moto Retro".

Program Imprezy

Złoty Krzyż Zasługi dla Dyrektora Muzeum

28 maja br. Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej Pan Lech Kaczyński uhonorował grupę 49 działaczy samorządowych z terenu całego kraju Krzyżami Zasługi.
Wśród odznaczonych Złotym Krzyżem Zasługi znalazła się Dyrektor Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu mgr Dorota Łapiak (Muzeum jest placówką Samorządu Województwa Podlaskiego).
Na podkreślenie zasługuje fakt, że Pani Dorota Łapiak jako Radna Powiatu Wysokomazowieckiego, od początku powstania powiatu pełniła i pełni odpowiedzialne funkcje samorządowe.
W latach 1999-2002 była Wicestarostą powiatu a w II i obecnej - III kadencji pełni funkcję Przewodniczącej Rady Powiatu.
Współpracowała przy organizowaniu od podstaw urzędu Starostwa Powiatowego i jego struktur powiatowych. Między innymi dzięki jej pracy powiat zajął pierwsze miejsce w rankingu inwestycyjnym samorządów 2000-2002, w grupie powiatów.
Działalność samorządową łączy z pracą na rzecz kultury. W latach 1994-1999 była Dyrektorem Miejskiego Ośrodka Kultury w Ciechanowcu. Jako Wicestarosta zajmowała się między innymi, sprawami kultury na terenie powiatu a od 2002 roku obejmuje stanowisko Dyrektora Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu. W tym samym roku zostaje też członkiem Zarządu Fundacji Zbiorów im. Ciechanowieckich na Zamku Królewskim w Warszawie.
W 2005 roku prowadzone przez nią Muzeum otrzymuje prestiżowe wyróżnienie – Podlaska Marka Roku a sama Pani Dyrektor zostaje uhonorowana Odznaką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.
Biorąc pod uwagę dotychczasowe zasługi Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej postanowieniem z dnia 25 maja 2009 r. odznaczył Panią Dorotę Łapiak „Złotym Krzyżem Zasługi”.

Z wizytą w Warszawie

W dniu 6 czerwca br. na zaproszenie organizatorów III Pikniku Historycznego – Muzeum Historii Polski w Warszawie, w parku im. Rydza Śmigłego (Ogrody Frascati, przy ul. Rozbrat) Muzeum Rolnictwa im. ks. K. Kluka w Ciechanowcu zorganizowało stoisko promocyjne.
Wśród Muzeów z całej Polski promowaliśmy Nasze Muzeum, zapraszając Warszawiaków do odwiedzenia Podlasia i Ciechanowca. Rozdaliśmy kilka tysięcy folderów i ulotek prezentujących Muzeum i organizowane tu imprezy.
Odwiedzający nasze stoisko goście mogli też nabyć nasze wydawnictwa muzealne, spróbować piwa jałowcowego, wiejskiego chleba ze smalcem oraz zaopatrzyć się w zioła i przyprawy.
III Piknik Historyczny zorganizowano dla uczczenia 20 rocznicy wyborów do Sejmu i Senatu.

Pamiątki kolonialne "Sztuka czarnego lądu".

Dzięki pomocy podlaskiego kolekcjonera – Pana Honore Heroes – mieszkańca Bacik Średnich, gościmy w Muzeum Rolnictwa eksponaty pochodzące z Zairu, Ruandy, Wybrzeża Kości Słoniowej i innych krajów afrykańskich.
Określenie sztuka afrykańska użyte w tytule wystawy nie jest zbyt precyzyjne – mamy bowiem do czynienia z dziełami sztuki, rzemiosłem artystycznym, trofeami myśliwskimi, militariami (zarówno z bronią rytualną, jak też - służącą do polowań i walk międzyplemiennych), a nawet – z walorami filatelistycznymi pamiętającymi czasy kolonialne. Większość zgromadzonych na wystawie eksponatów, to wyroby etniczne – nie skażone piętnem białego człowieka, ale trafiają się również rzeczy inspirowane przez Europejczyków, czy też wytwarzane na zamówienie.
Wśród pokazanych eksponatów uwagę wzbudzają misterne wyroby z kości słoniowej pochodzące z przełomu XIX-XX wieku, przedmioty codziennego użytku wykonane z drzewa hebanowego, ozdoby z malachitu oraz trofea myśliwskie. Są również obrazy wykonane przez Europejczyków zafascynowanych lokalnym, afrykańskim kolorytem, wiszące obok etnicznych arcydzieł – malowanych przy pomocy skrzydeł motyli oraz pocztówek AD 1913, przedstawiających realia afrykańskie sprzed I wojny światowej.
Większość zaprezentowanych eksponatów miało niegdyś zastosowanie użytkowe. Broń zgromadzona w pierwszej gablocie i umieszczona na filarach służyła zarówno do polowań, walk międzyplemiennych, jak też do rytualnych obrzędów mających zapewnić obfite plony, powodzenie na polowaniu, czy zdrowie i długie życie mieszkańców plemienia.
Ozdoby, wykonane z kamieni półszlachetnych, nasion, drewna hebanowego i kości słoniowej oraz bawolej, to domena kobieca – wzbudzają one zachwyt misternym dopracowaniem szczegółów oraz wysoką estetyką wykonania. Podobnie jak dewocjonalia związane z procesem chrystianizacji ludności Afryki – wykonane z kości słoniowej, malachitu i hebanu wizerunki ukrzyżowanego Zbawiciela są dowodem rosnącej wiary tamtejszej ludności.
Przedmioty użytkowe: meble, garnki, maty plecione z włókien roślinnych (do złudzenia przypominające wyroby z wełny lub bawełny) świadczą o wysokim kunszcie afrykańskich rzemieślników – nie ma tutaj praktycznie wyrobów fabrycznych, a jedynie wytwory rąk uzdolnionych rzemieślników, produkujących pojedyncze, niepowtarzalne wyroby. Materiał przez nich używany, to różne odmiany drzewa (głównie hebanowego – okazuje się, ze heban może mieć różne odcienie – od jasnego brązu, do nasyconej czerni), kość słoniowa, kamienie półszlachetne (wśród których dominuje malachit), żelazo (wytapiane i obrabiane w bardzo prosty, wręcz prymitywny sposób), skóry zwierzęce oraz wszelkiego rodzaju włókna roślinne.
Warte obejrzenia są równiez pocztówki kolonialne, wysyłane do Belgii z Kongo około 1913 roku oraz obligacje pożyczki kolonialnej, emitowane przez władze belgijskie w celu pokrycia olbrzymich kosztów zarządzania Kongiem Belgijskim (zwanym też Kongiem Kinszasa, a obecnie noszącym nazwę Zair), które było 80 razy większe terytorialnie od swojej metropolii (Belgia ~ 30 tyś. km2 - Kongo ~ 2.400 tyś. km2 ). Walory typu obligacje, czy gotówka mogły być chowane we wnętrzu ozdobnego żółwia – skarbonki, który wykonany został z mułu leżącego w szelfie przybrzeżnym i stanowi jedną z atrakcji przyrodniczych (obok skór węży, skóry zebry i małego krokodyla) tej wystawy.
Zapraszamy do zwiedzania wystawy.

Początek wiosny w Muzeum Rolnictwa im. ks. K. Kluka w Ciechanowcu to czas dla zwierząt.

Z Kalinówki k. Lublina przyjechał do Muzeum osioł o wdzięcznym imieniu „Shrek’. Natomiast z Hryniewicz Małych k. Bielska Podlaskiego przyjechała śliczna, roczna ośliczka – „Majka”. „Shrek” i „Majka” są bardzo towarzyskie, lubią być głaskane po pyszczku oraz po uszach, no i oczywiście jak prawdziwe osły potrafią być uparte.
Mamy nadzieję, że „Shrek” i „Majka” należąc do rodziny koniowatych, zaprzyjaźnią się z naszymi uroczymi kucami – „Miką” i „Gumisiem”.
Powiększyła się również kozia rodzina - „Księżniczka” urodziła dwie piękne i zdrowe kózki – „Małą Mi” i „Mimblę” a „Perełka” – „Migotkę”, „Topcię” i „Topika”.
Pozostały zwierzostan muzealny również zauważył, że wiosna w pełni.

Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu ogłasza konkurs na wydzierżawienie powierzchni handlowych pod sprzedaż lodów wyrobu własnego podczas IX Podlaskiego Święta Chleba.
Regulamin sprzedaży lodów wyrobu własnego do pobrania na stronie internetowej lub w siedzibie Organizatora.
Zgłoszenie do konkursu należy przygotować na formularzu dostępnym na stronie internetowej lub w siedzibie organizatora i złożyć osobiście w siedzibie Organizatora w terminie do dnia 01 czerwca 2009r. do godz. 10:00.

Aneks do regulaminu

Regulamin

Druk zgłoszenia

Nasza przyroda, Zagrożenia, cele i formy jej ochrony

Od dnia 24 kwietnia do połowy września bieżącego roku można zwiedzać nową wystawę czasową Pt. „Nasza przyroda, Zagrożenia, cele i formy jej ochrony”, na której prezentowane są najistotniejsze zagadnienia dotyczące ochrony krajowych gatunków roślin i zwierząt. Na wystawie można zobaczyć m.in. wypreparowane ptaki i ssaki 22 gatunków oraz zapoznać się z wyglądem wielu rzadko już dziś spotykanych w naturalnym środowisku roślin i zwierząt podlegających ochronie gatunkowej. Wystawa została przygotowana przez Uniwersyteckie Muzeum Przyrodnicze im. Profesora Andrzeja Myrchy w Białymstoku przy współudziale Nadleśnictwa Rudka i jest dostępna do zwiedzania codziennie w budynku Gajówki z Wdowia na terenie Ośrodka Edukacji Przyrodniczo-leśnej „Zagroda leśna” przy Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu.
Autor wystawy: Wiesław Mikucki

           
           

Niecodzienny Gość.

W niedzielę 26 kwietnia 2009 roku Muzeum Rolnictwa im. ks. K. Kluka w Ciechanowcu odwiedził niecodzienny gość - Jan hr. Starzeński, syn Michała – ostatniego właściciela Nowodworów. W podróży towarzyszyła mu córka Małgorzata i syn Marek z małżonką Anheliną.
Wizyta Jana hr. Starzeńskiego wpisuje się w ciąg miłych kontaktów dwustronnych, nawiązanych przed kilku laty przez dyrektor Dorotę Łapiak z Rodziną Starzeńskich. Z uwagi na sędziwy wiek Nestora Rodu Starzeńskich (we wrześniu b.r. ukończy On 86 rok życia) oraz stan jego zdrowia, do tej pory przedstawiciele Muzeum odwiedzali Go w jego warszawskim mieszkaniu. W ostatnią niedzielę mogliśmy zaprosić naszego Gościa do odremontowanego i ponownie zaaranżowanego pod względem wystawienniczym pałacu - siedziby rodowej Starzeńskich. Przeprowadzone zmiany zrobiły duże wrażenia na wszystkich Gościach, którzy bardzo ciepło wypowiadali się na temat tego, co zobaczyli.
Podczas kilkugodzinnego spotkania wiele mówiono na temat przeszłości, jak również – na temat planów na bliższą i dalszą przyszłość. Opowieści Jana hr. Starzeńskiego o Rodzinie Starzeńskich, pałacu i jego najbliższym otoczeniu pozwoliły na uzupełnienie wiedzy historycznej na ten temat. Posłużą one do dalszej rewitalizacji podworskich budynków, parku i otoczenia przyrodniczego. Być może powstanie też publikacja na temat zespołu pałacowo-parkowego w Nowodworach oraz monografia Rodu Starzeńskich – na miarę tej, którą przed kilku laty napisał Adam Zamoyski (opisująca głównie Starzeńskich mieszkających w Galicji). Przeprowadzone rozmowy z Janem hr. Starzeńskim stanowiły pierwszy krok w tym kierunku.
Podobny wymiar miała wizyta w Kuczynie, gdzie znajduje się grobowiec rodzinny Starzeńskich. Obiekt ten, łączący elementy zabytkowe (wpisane do Katalogu Zabytków) oraz późniejsze uzupełnienia (z lat 60. XX wieku), wymaga pilnej konserwacji. Kierownictwo Muzeum zaproponowało pomoc w pozyskaniu środków na renowację zabytkowego grobowca, uzyskując akceptację Jana hr. Starzeńskiego.
Opisana powyżej wizyta Jana hr. Starzeńskiego w Ciechanowcu stanowi element współpracy, jaka powinna istnieć pomiędzy instytucjami, zlokalizowanymi w zabytkowych obiektach podworskich, a ich byłymi właścicielami oraz ich potomkami. Nikt nie zdoła zmienić wydarzeń, które miały miejsce przed 65 laty – parcelacji majątków i pozbawienia byłych właścicieli ziemskich ich rodowych siedzib. Można jednak nawiązać serdeczną i miłą współpracę z ludźmi, których przodkowie wnieśli wiele ponadczasowych wartości do dziejów naszego kraju oraz naszej Małej Ojczyzny, którą jest miasto Ciechanowiec i pałac w Nowodworach.

KONFERENCJA MIĘDZYNARODOWA - CIECHANOWIEC 22 – 24. X. 2009 r.
„ZAMKI, GRODY, RUINY – WALORYZACJA I OCHRONA”

Treścią Europejskich Dni Dziedzictwa w 2009 r. - „Zabytkom na odsiecz! Szlakiem grodów, zamków i twierdz” są zabytki architektury obronnej i dziedzictwo militarne oraz wszelkie ślady wojen i walk zapisanych na kartach burzliwej historii naszego kraju. Złożona historia zdecydowała, że zasoby te są w Polsce szczególnie bogate i stanowią dziedzictwo nie tylko polskie ale całej Europy.
Temat konferencji „ZAMKI, GRODY, RUINY – WALORYZACJA I OCHRONA” ściśle wiąże się z hasłem tegorocznych EED. Stanowi równocześnie aktualny problem konserwatorski. Rosnące potrzeby modernizacji i przekształceń środowiska oraz dynamiczne przemiany społeczno-gospodarcze są źródłem nasilających się konfliktów w ochronie zabytków architektury obronnej. Istnieje zatem potrzeba - dostosowanej do zmieniających się uwarunkowań - interpretacji teorii konserwatorskiej, wykorzystania międzynarodowych doświadczeń w zachowaniu dziedzictwa i lokalnej tożsamości poprzez wzmacnianie więzi miejscowych społeczności ze „swoimi” zabytkami.
Konferencja w Ciechanowcu służyć ma podsumowaniu prac nad zasadami waloryzacji i postępowania konserwatorskiego¹ z grodami, zamkami, ich reliktami i ruinami - prac prowadzonych przez PKN ICOMOS wspólnie z Krajowym Ośrodkiem Badań i Dokumentacji Zabytków, we współpracy z Politechniką Lubelską i Wydziałem Architektury Politechniki Warszawskiej.
Wspólna organizacja konferencji przez PKN ICOMOS i Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego tworzy okazję do konfrontacji propozycji i wniosków z regionalną specyfiką i uwarunkowaniami ochrony miejscowych zabytków.

Przedmiotem konferencji będą m.in.:
• Kryteria wartościowania zabytkowych zasobów w świetle dorobku polskiego konserwatorstwa i doświadczeń europejskich. Przykłady waloryzacji i wnioski.
• Obiekty pretendujące do statusu pomników historii – kryteria i próby kwalifikacji.
• Zasady ochrony konserwatorskiej wobec zróżnicowanych wartości zabytkowych.
• Dopuszczalne formy i warunki ingerencji w zabytkowe struktury.
• Wpływ uwarunkowań pozakonserwatorskich na metody ochrony.

Organizatorzy:
• URZĄD MARSZAŁKOWSKI WOJEWÓDZTWA PODLASKIEGO
• POLSKI KOMITET NARODOWY MIĘDZYNARODOWEJ RADY OCHRONY ZABYTKÓW ICOMOS wspólnie z KRAJOWYM OŚRODKIEM BADAŃ I DOKUMENTACJI ZABYTKÓW
• MUZEUM ROLNICTWA IM. KS. KRZYSZTOFA KLUKA w CIECHANOWCU

Terminy:
• Przesłanie karty uczestnictwa ze zgłoszeniem referatu - 20 maja
• Potwierdzenie przyjęcia referatów do wygłoszenia/do wydawnictwa - 3 czerwca
• Przesłanie pełnego tekstu referatu do wydawnictwa - 15 lipca
• Przesłanie karty uczestnictwa (bez referatu) - 1 września
• Dokonanie opłaty konferencyjnej - 1 września
• Rozesłanie komunikatu wraz z programem konferencji - 15 września

Pełne teksty referatów opublikowane zostaną przed konferencją jako rozdziały w recenzowanym wydawnictwie (zamierzeniem organizatorów jest skrócenie wystąpień w trakcie konferencji na rzecz dyskusji problemowych).

Opłata konferencyjna w wysokości 450,- zł. obejmuje: udział w konferencji, koszty dwóch noclegów w pokojach dwu lub trzyosobowych, koszty wyżywienia, imprez towarzyszących i transportu ze/do stacji kolejowej oraz publikacji konferencyjnej.
Z opłaty zwolnieni będą autorzy referatów zakwalifikowanych do wygłoszenia, jeśli tekst do publikacji przekazany zostanie organizatorom w terminie do 15 lipca b.r. (w przypadku zespołów autorskich zwolnienie dotyczy jednego z autorów).

Formularz zgłoszenia można pobrać na stronach:
www.muzeumrolnictwa.pl i http://www.icomos-poland.org/

¹ m.in. konferencji: w Janowcu („Ruiny żywe”- 2005), w Lublinie („Trwała ruina – problemy utrzymania i adaptacji”- 2006), w Srebrnej Górze („Zabytki architektury obronnej – ochrona, zagospodarowanie, zarządzanie” – 2006), w Dział-dowie („Ochrona zabytków architektury obronnej – teoria a praktyka” - 2007) i Gubinie („Ruiny zabytków sakralnych – ochrona i adaptacja do nowych funkcji” - 2008) oraz wniosków prezentowanych w bieżących publikacjach (np. „Współ-czesne problemy teorii konserwatorskiej w Polsce” – wyd. PKN ICOMOS , Politechnika Lubelska - 2008).

Komunikat NR 2

Druk zgłoszenia

Wełniane tkaniny dwuosnowowe

Od 22 kwietnia do 30 maja w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu czynna jest wystawa stała „Wełniane tkaniny dwuosnowowe”.
Na wystawie prezentowane są wełniane dywany dwuosnowowe „brańskie”, w tym kilkanaście z końca XIX wieku i początku XX wieku, dywany sokólskie i węgrowskie. Poza tym zobaczyć można dywany kapowe i żakardowe.
Oprócz wystawy czasowej polecamy wystawę stałą „Tkactwo” na II piętrze Spichlerza z Rudy Mazowieckiej, na której zobaczyć można różne typy krosien, w tym do tkania dywanów oraz żakardowy.
Można tam również prześledzić cały proces obróbki włókna.

Niecodzienny zabytek
w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu

Poświąteczny wtorek (14.04.2009 r.) był niezwykłym dniem w życiu Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu. Tego dnia wzbogaciło się ono o niezwykły, bardzo rzadki eksponat. Jest to ważąca ok. 4,5 t, całkowicie sprawna technicznie lokomobila parowa - wyprodukowana w 1922 roku przez niemiecką firmę ‘Heinrich Lanz” w Mannheim. Przybyła ona na podlaską ziemię z Kujaw, gdzie została odrestaurowana i „przywrócona do ponownego życia” przez p. Ryszarda Steca – miłośnika zabytkowych maszyn.
Nowoprzybyła lokomobila jest jedną z bardzo nielicznych obecnie w Polsce, całkowicie sprawnych silników parowych tego rodzaju i z pewnością jedyną czynną na Podlasiu. Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu zamierza uatrakcyjnić swoją ofertę turystyczną i w niedalekiej przyszłości organizować pokazy pracy tego „cuda XIX-wiecznej techniki”. Zapraszamy do obejrzenia fotoreportażu z przybycia lokomobili do ciechanowieckiego Muzeum.

Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu
serdecznie zaprasza do wzięcia udziału w konferencji

Rośliny lecznicze w kulturze, nauce i sztuce,

która odbędzie się w dniach 26-27 czerwca 2009 r. w siedzibie Muzeum.
W programie konferencji przewidujemy prezentacje i referaty osób prowadzących działalność naukowo - badawczą w zakresie ziołolecznictwa lub związanych zawodowo z branżą zielarską. Głównym celem spotkania jest wymiana poglądów i doświadczeń pomiędzy instytucjami zajmującymi się różnymi aspektami wykorzystania, historii i uprawy roślin leczniczych.
Współorganizatorem konferencji jest Polski Komitet Zielarski.
Koszt uczestnictwa wynosi 60 zł za dzień.
Szczegółowe informacje dostępne są pod numerem telefonu (0 86) 277 13 28 w. 25.
Osoby zainteresowane prosimy o dokonanie rejestracji do dnia 30 kwietnia 2009 r.
przy wykorzystaniu zamieszczonego formularza.

Druk zgłoszenia

JARMARK ŚWIĘTEGO WOJCIECHA
W MUZEUM ROLNICTWA W CIECHANOWCU

Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu serdecznie zaprasza
na JARMARK ŚWIĘTEGO WOJCIECHA, który w tym roku odbędzie się 26 KWIETNIA
(w niedzielę) w godz. od 10 do 18.
Jarmark jest pierwszą w roku imprezą plenerową organizowaną przez Muzeum
w ramach cyklu NIEDZIELA W SKANSENIE.
Podczas jarmarku przewidziane są występy kapeli „KŁOSY” oraz zespołu wokalnego „AKWARELE” działającego przy Szkole Podstawowej im. Mikołaja Kopernika w Ciechanowcu.
Jak na jarmark przystało nie zabraknie stoisk handlowych, na których będzie można zakupić:

• wyroby twórców ludowych (serwety, obrusy, koronki oraz wyroby z bursztynu, słomy, drewna białego, gałązek brzozowych i inne),
• wyroby z wikliny,
• meble ogrodowe, altanki, płoty i płotki,
• sadzonki drzew i krzewów owocowych oraz ozdobnych,
• sadzonki kwiatów, rośliny doniczkowe i balkonowe,
• nasiona warzyw i kwiatów,
• zioła (sadzonki i suszone),
• różnego rodzaju wyroby ceramiczne (donice, wazony, dzbanki itp.),
• miód oraz wyroby z wosku pszczelego,
• słodycze, watę cukrową,
• zabawki itp.

Tradycyjnie, jak co roku będzie można skosztować piwa jałowcowego i potraw regionalnych.

Dodatkową atrakcją będą stoiska handlowe i ekspozycyjne przygotowane przez Nadleśnictwo Rudka.

Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w jarmarku!!!

Dyrektor Muzeum Rolnictwa
im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu

zaprasza

w dniu 5. IV. 2009 r. na godz. 9:45
do Kościoła pw. Trójcy Przenajświętszej w Ciechanowcu
na uroczystą Mszę Świętą
celebrowaną przez Ordynariusza Diecezji Drohiczyńskiej
JE Ks. Biskupa Antoniego Dydycza,
w czasie której zostaną zaprezentowane
palmy wielkanocne uczestniczące
w XII Konkursie na Wykonanie Palmy Wielkanocnej.

XII Regionalny konkurs na wykonanie palmy wielkanocnej

Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu oraz Starostwo Powiatowe w Wysokiem Mazowieckiem były organizatorami XII Regionalnego Konkursu na Wykonanie Palmy Wielkanocnej. Patronat duchowy nad Konkursem sprawował Ordynariusz Diecezji Drohiczyńskiej, Jego Ekscelencja ks. biskup dr Antoni Dydycz.
Do konkursu zgłoszono 415 palm wykonanych przez dzieci i młodzież z 28 placówek. Nagrody zostały ufundowane przez Starostwo Powiatowe w Wysokiem Mazowieckiem oraz Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu. Jury nagrodziło autorów 102 palm oraz wyróżniło autorów 110 palm. Pozostałe 201 palm dostały nagrody pocieszenia.
W Niedzielę Palmową 5 kwietnia palmy biorące udział w konkursie będą prezentowane w czasie procesji prowadzonej przez Ordynariusza Diecezji Drohiczyńskiej i duchowego patrona konkursu ks. biskupa Antoniego Dydycza w kościele pw. Trójcy Przenajświętszej w Ciechanowcu.

Po zakończeniu uroczystości kościelnych nagrodzeni i wyróżnieni w konkursie przejdą do siedziby Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu gdzie odbiorą nagrody i wyróżnienia.

Lista palm, autorów i nagród

Protokół jury

DYREKTOR MUZEUM ROLNICTWA
IM. KS. KRZYSZTOFA KLUKA W CIECHANOWCU

uprzejmie zaprasza
na promocyjne spotkanie

publikacji z serii „PISANKI”
pt. „PISANKI Z PODLASIA,
ZIEMI AUGUSTOWSKIEJ
I SUWALSKIEJ”
IRENY STASIEWICZ - JASIUKOWEJ

spotkanie odbędzie się 29 MARCA 2009 R. (NIEDZIELA)
o godz. 12:00
w sali głównej pałacu

Regulamin konkursu na najlepiej zachowany zabytek wiejskiego budownictwa drewnianego w województwie podlaskim.

I. Organizatorzy konkursu.
1. Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego, Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu.
II. Cele konkursu.
1. Ochrona tradycyjnego, wiejskiego budownictwa drewnianego.
2. Propagowanie wiedzy na temat wartości zabytkowej i piękna dawnej wiejskiej architektury drewnianej.
3. Zdopingowanie i zachęcanie władz gminnych i właścicieli obiektów drewnianego budownictwa wiejskiego do dbałości o ich stan.
4. Rozpropagowanie wśród okolicznych mieszkańców oraz turystów piękna i wartości dawnej zabudowy drewnianej.
5. Kształtowanie poczucia tożsamości regionalnej, dumy z dbałości o zachowane obiekty i potrzeby ich konserwacji i utrzymania.
6. Wskazanie możliwości dostosowania budynków drewnianych do współczesnych potrzeb z zachowaniem ich naturalnych pierwotnych właściwości.
III. Warunki udziału w konkursie.
1. Konkurs jest adresowany do wszystkich właścicieli i użytkowników budynków drewnianych na terenach wiejskich województwa podlaskiego (w miejscowościach liczących do 5 000 mieszkańców):
- budynki mieszkalne: chałupy, dwory, czworaki, dróżniczówki, plebanie,
- budynki gospodarcze: spichrze, stodoły, wozownie, maneże, itp.
- budynki użyteczności publicznej: dworce kolejowe, karczmy, szkoły, siedziby urzędów gminy, spichrze gminne,
- budynki przemysłowe: wiatraki, młyny, kuźnie, itp.
- zagrody wiejskie i założenia dworskie,
2. Do konkursu można zgłaszać obiekty powstałe do 1960 roku.
3. W konkursie nie mogą uczestniczyć obiekty podległe ochronie poprzez Muzea i Skanseny.
4. Zgłaszanie obiektu do konkursu wymaga zgody jego właściciela.
IV. Oceny i nagrody.
1. W skład jury wchodzą:
- przedstawiciele Urzędu Marszałkowskiego,
- przedstawiciele Podlaskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków,
- przedstawiciele Regionalnego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków w Białymstoku,
- przedstawiciele Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu,
- przedstawiciele Muzeum Podlaskiego w Białymstoku
2. Ocena obiektów będzie się opierać na wyrażonej opinii członków jury wyrażonych w sytuacjach dyskusyjnych większością głosów jury, które będzie brało za podstawę następujące kryteria:
– za stan zachowania obiektu zgodny z tradycją regionalnego budownictwa wiejskiego,
– za obiekty małej architektury (płot, studnie, kapliczki, itp.)
– za otaczającą zieleń nawiązującą do charakteru budynku,
– za zachowanie wnętrza zgodnego z tradycją lokalną, zwłaszcza urządzeń grzewczych.
Nagrody: Suma nagród ufundowanych przez organizatorów konkursu wynosi 27.500 zł. (brutto).
Pierwsza nagroda – 6 000 zł., trzy drugie nagrody po 3.000 zł., pięć trzecich nagród po 1.500 zł. Oraz dziesięć wyróżnień po 500 zł. Na wniosek jury wysokość nagród może ulec zmianie. W przypadku przyznania nagrody dla samorządu lub instytucji prowadzonych przez samorząd należy ją przeznaczyć w całości na ochronę dóbr kultury.
Termin: przyjmowanie zgłoszeń do 30 kwietnia 2009 roku, ocena zgłoszonych budynków przez jury do 16 lipca 2009 r, przyznanie nagród konkursowych do 25 października 2009 roku.
Informacji o konkursie udziela: Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu, tel. (086) 277 13 28 wew. 21 w godz. 8-16. www.muzeumrolnictwa.pl
Udział w konkursie należy zgłaszać wypełniając załączony druk zgłoszenia.
Adres, na który należy zgłaszać oferty do konkursu:
Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu, 18-230 Ciechanowiec, ul. Pałacowa 5. e-mail: zabytekpodlasia@interia.pl

Druk zgłoszenia

XII REGIONALNY KONKURS
NA WYKONANIE PALMY WIELKANOCNEJ

Starosta Wysokomazowiecki
Parafia Świętej Trójcy w Ciechanowcu
Parafia pw. Najświętszej Marii Panny z Fatimy w Ciechanowcu
Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu

ogłaszają:

REGIONALNY KONKURS NA WYKONANIE PALMY WIELKANOCNEJ

Wzorem lat ubiegłych patronat na Konkursem objął Ordynariusz Diecezji Drohiczyńskiej J. E. Ks. Biskup dr Antoni Dydycz.
Konkurs ma zasięg regionalny. Mogą brać w nim udział wszyscy niezależnie od wieku.
Przy ocenie palm będą brane pod uwagę indywidualne pomysły oraz własna inwencja artystyczna. Gotowe ozdoby z tworzyw sztucznych zakupione w sklepach spowodują dyskwalifikację palm. Będą brane pod uwagę tylko palmy z naturalnymi, własnoręcznie wykonanymi zdobieniami (bibuła, suszone rośliny itp.). Palmy, w których zostaną wykorzystane rośliny chronione (np. widłak) będą dyskwalifikowane. Palma winna być sygnowana danymi pojedynczego wykonawcy (nazwisko i imię, bądź klasa, bądź placówka wychowawcza). Palmy z wykonawcami zbiorowymi nie będą nagradzane (kilka lub kilkanaście nazwisk).
Palmy zaopatrzone w dobrze zamocowane kartki z dokładnym adresem wykonawcy, należy składać w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu za pośrednictwem nauczycieli koordynujących konkurs w szkołach. Nauczyciele zobowiązani są do dołączenia do palm listy wykonawców. Organizatorzy proszą nauczycieli o wstępną ocenę palm i dostarczenia na konkurs najładniejszych.

Termin składania palm upływa z dniem 24 marca 2009 r. (wtorek)

Lista z wynikami Konkursu będzie do wglądu w Muzeum Rolnictwa od 26 marca (czwartek) 2009 r. oraz na stronie internetowej Muzeum Rolnictwa www.muzeumrolnictwa.pl Laureaci konkursu z wykonanymi przez siebie palmami winni brać udział we Mszy Świętej z procesją w Kościele pw. Świętej Trójcy w Ciechanowcu w niedzielę 5 kwietnia 2009 r. o godz. 1000 co stanowi warunek otrzymania nagrody.
Wręczenie nagród wykonawcom najładniejszych palm nastąpi wyłącznie w Niedzielę Palmową około godz. 1200 (po sumie z procesją) w Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu. Nagrody nie odebrane w tym terminie nie będą przesyłane.
Palmy biorące udział w konkursie pozostają w Muzeum. Zainteresowani mogą uzyskać informacje w Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu – tel. (086) 277 13 28